thanks everybody who visit , read and comment my blog!!

หลายคนเริ่มงงว่า 2533 มันสำคัญตรงไหน??...ก็ปีเกิดของเรายังไงล่ะค่ะ (ความจริงไม่น่าเอามาฉลองเลยอ่ะ ทำให้คนอื่นเขารู้กันหมดว่าเราแก่) หลังจากดองบล็อกเป็นเวลา 10 วัน(พอดิบพอดี) วันนี้ก็ถือโอกาสมาอัพซะหน่อยแล้วกันเนอะ...หุหุ ครั้งนี้อาจจะไม่ฉลองอะไรมาก เพราะว่าขี้เกียจ แถม blend ด้านบนก็ดูแปลกๆแหะ มองไปมองมาเหมือนมีไรเค่นขึ้น (ฮ่าๆ) แบบว่าช่วงนี้ขี้เกียจอ่ะ ก็เลยอัดแต่ texture เท่านั้น บรัช-เกรเดี๊ยนไม่แตะมันเลย... ครั้งนี้ก็ฉลองด้วย avatar อีกเช่นเคย แต่เป็นสไตล์ใหม่ทั้งนั้น..แต่มีหลากแนว อาจจะไม่ค่อยสวย ยังไงก็ติชมกันได้นะจ๊ะ

4 หนุ่มด้านล่างไม่ได้ตั้งใจจะทำโทนเขียวเหมือนกันนะ แต่มันเป็นไปเองโดยบังเอิญ...ฮ่าๆ เซทนี้มาแบบว่าแปลกๆ อันแรกเป็นanimationที่ดัดแปลงจาก blend อันนี้แต่ไฟล์ใหญ่เกินก็เลยไม่ได้ใช้เป็นรูปประจำตัว ส่วน avatar อันแรกบรรทัดที่สอง คอนเซป' She'll beright here' ก็ไปได้ First Place มาจากที่ hhr_chorusด้วยแหละ แบบว่าฟลุ๊กมากๆ ตอนแรกแอบช็อคนึงว่าดูผิด ถึงจะ Tie (เสมอ) กับli_potterแต่ก็ไม่เสียใจที่ได้ที่1ร่วมหรอก เพราะว่า อีกคนเค้าฝีมือแบบว่าปรมาจารย์สุดๆ เท่านี้ก็ปลื้มแทบตายแล้ว ฮ่าๆ

มา Report VBK #6 กันหน่อยดีกว่า... แบบว่า only text without photo นะจ๊ะ ^^ (ไม่สายไปใช่มั้ย?)
วันที่ 22 ต.ค. 48 - ตั้งใจจะไปตั้งแต่งานเริ่ม แต่กว่าจะตื่นก็เกือบสิบเอ็ดโมงแล้วอ่ะ = =' ต้องขอโทษซาเดีย(เพื่อนซี้..ที่ร.ร.เก่า)ด้วยที่ปล่อยให้มารอที่บ้านตั้งแต่เช้า .. วันนี้ก็ไปถึงที่ซีคอนฯประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ก็เดินไปเดินมาก่อนรอบนึง แล้วก็ได้เจอฝ้าย(เพื่อนที่ร.ร.)ที่ตอนแรกนัดว่าจะมาด้วยกัน แต่คุณเธอเค้าบอกว่าจะกลับแล้ว ง่า...แต่ก่อนไปก็มาเดินเล่นด้วยกันก่อน เดินไปซักพัก เจอนิค!! ก็เลยเดินเข้าไปทัก แล้วก็ได้พบความจริงที่เราสงสัยมานาน..สรุปโดยย่อก็คือ นิคคือเพื่อนเก่าที่ร.ร.เก่านั่นแหละ แบบว่า..อ่านะ...แอบน้อยใจ...ทำไมไม่ยอมบอกกันแต่แรกล่ะนั่น หลังจากนั้นก็ไปเล่นเกมส์ที่บูทต่างๆ คิวยาวอ่ะ แต่ก็ได้พวกของ(ฟรี)มาเยอะอ่ะ แต่แอบเจ็บใจต่อคิวเล่นกลองตั้งนาน พอถึงคิวพี่เขากลับยกกลองขึ้นไปบนเวทีซะงั้น เราเลยอดเล่นเลย(ดวงซวย) หลังจากนั้นก็บ้าๆบอๆ และก็ไปแลกของรางวัลไป แล้วก็ไปเดินซื้อพวงกุญแจมา แต่ก็ไม่ได้ซื้อโดจิน เพราะ..แพงอ่ะ แล้วก็ไปยืนดู trailer หนังต่างๆแถวๆหน้า EGV ไปยืนขำตอนที่เฮอร์ไมโอนี่พูดกับแฮร์รี่ว่า 'I'm scared for you' แต่ซับไทยมันขึ้น 'ฉันกลัวเธอนะ' แบบว่าฮาอ่ะ มันต้องแปลประมาณว่าฉันห่วงว่าเธอจะเป็นอะไร? หรือฉันกลัวแทนเธอ มากกว่า แล้วก็ไปดู GOAL! แบบว่าเห็น David Beckham ด้วย แต่แอบแปลกใจที่ทำไมเสียงป๋าเบคแปลกๆ (ซาเดียบอกเสียงเหมือนเป็ด) คือเราชอบป๋าเบคก็จริง แต่ปกติจะเห็นป๋าแกอยู่ในสนามอ่ะ เลยไม่ค่อยได้ยินเสียงป๋าแกซะเท่าไหร่ (เห็นแบบนี้เราก็ชอบฟุตบอลนะค่ะ..เด็กสิงโตคำรามคะ..ทีมชาติอังกฤษน่ะ) แล้วก็ไปยืนดูตัวอย่าง Flight Plane เท่านั้นแหละอยากดูเลย แต่ที่ EGV คนเยอะ ก็เลยเดินไปเสรีฯ เพื่อไปดูที่เมเจอร์ฯ... เนื้อเรื่องแบบว่าลุ้นดีอ่ะ ตัวร้ายก็วางแผนซะเนียนเลย นางเอกก็ตีบทแตกกระจาย ชอบเครื่องบินอ่ะ แบบว่าหรูสุดๆ ส่วนตอนจบก็จบประทับใจ อิอิ...หลังจากนั้นก็กลับบ้านด้วยความแฮปปี้
วันที่23 ต.ค. 48 - ตื่นสายอีกแล้ว!! สรุปแล้วก็คือปิดเทอมนี้ไม่มีวันไหนตื่นเช้าเลย..หุหุ..จัดการตัวเองเสร็จก็เลยลงไปนั่งดู โมโม่..ที่รัก (ชอบนางเอกอ่ะ) แล้วก็เลยลองโทรไปหานิคดูว่าพวกเจ๊ๆ Project Zero มากันรึยัง..ปรากฏว่ายัง และแล้วก็ไปถึงซีคอนฯประมาณเที่ยงกว่าๆ แต่ไปนั่งทานข้าวกลางวันอีก กว่าจะได้ขึ้นไปที่งานก็บ่ายโมง ก็ไปเจอนิค แล้วก็ได้เจอพี่พู่ไหม (ไม่รู้ว่าพี่เขาจะรู้จักเรามั้ยน่ะ แต่เรารู้จักพี่เขาอ่ะ) รอไปรอมาเริ่มเป็นห่วงพี่ๆว่าจะหลงซีคอนฯกันมั้ยล่ะนั่น นิคบอกว่าไม่เป็นไรหรอกพี่ซาเน็นเขาฉลาด (ฮา) แล้วอีกซักพักก็เลยลองโทรถามดู แล้วก็ได้เจอพี่ๆทั้ง 4 แบบว่า OMG!! เจ๋งอ่ะ (ถึงพี่ๆบอกว่านั่นไม่ค่อยดีก็เถอะ) แล้วก็เลยช่วยพี่ๆถือของ+ถ่ายรูป(ที่ถ่ายได้ไม่ค่อยดี) ชอบค้อนจิ๋วอ่ะ..(หุหุ) หลังจากนั้นตอนบ่ายสามโมงกว่าๆก็เลยขอตัวจากพี่ๆ(เลยอดถ่ายรูปกับพี่อิ๋มเลย) ไปซื้อโดจิน ยืนเลือกอยู่ตั้งนาน จนในที่สุดก็ได้ 'You are the reason' มาเป็นโดฯของซิริลู(ซิเรียส/ลูปิน) ลายเส้นสวยมากๆ 170 บ.อ่ะ แล้วก็ซื้อที่คั่นหนังสือรูปแฮร์รี่ แล้วก็ที่คั่นฯLight/L อีก 2 แล้วก็ไปได้พวงกุญแจห้อยมือถือ'ชินอิจิ'มาฟรีอีก แล้วก็ไปนั่งสูบ เอ๊ย! หยิบ ที่คั่นหนังสือของ FMA(ที่เรานั้นไม่ได้อ่าน/ดูเลย แต่ชอบอ่ะ) แล้วก็ โรงเรียนนักสืบคิว (ซึ่งไม่ได้อ่านเหมือนกัน แต่หยิบไปให้เพื่อน) หลังจากนั้นก็กลับบ้านด้วยความง่วง..อย่างแรง
สรุป - หลังจากกลับมาก็ไปนั่งดู Report ของบล็อกนู้นบล็อกนี้อย่างเมามันส์ เห็นมีรูปคอสของ 'เหวิ่นซิ่วกับซันเตา' จากเรื่องตุลาการทมิฬด้วย แอบเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ไม่ได้เห็นจริงๆ แล้วก็มีคอสฯอีกเยอะอ่ะ ชอบน่ะ ใจจริงก็อยากลองคอสฯ แต่ในความรู้สึกก็คือเราไม่อยากรบกวนเงินของพ่อแม่อ่ะ ก็เลยขอเป็นคนดูไปก่อนดีกว่า รอพร้อมแล้วค่อยคอสฯก็ยังได้ (มั้ง?)

Honestly Love.netคือเวบไซต์สำหรับชาว Harry/Hermione และ Daniel/Emma shipper ทุกๆคน โดยเวบจะเป็นเวบ2ภาษาคือ อังกฤษ-ไทย แต่จะเน้นที่ภาษาไทย ส่วนเรื่องรายละเอียดตอนนี้เรากำลังทำอยู่ แต่ตอนนี้ก็มีเปิด Forumsไว้ให้เพื่อนๆเหล่าสาวกได้เข้าไปแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันแล้ว ถ้าหากว่าใครไม่อยากพลาดข่าวดีๆ รูปเด็ดๆ ของทั้ง H/Hr และ D/E ก็เชิญเข้าไปได้เลยค่ะ รวมถึง Tip การตกแต่งรูปใน Photo Shop , Fan Fiction น่าอ่าน ที่มีทั้งฟิคแปล ฟิคยาว Fic Song และก็ one-shot ด้วย , Fan Art ที่รวบรวมผลงานที่เป็นทั้งกราฟฟิคดีๆและรูปลายเส้นสวยๆ และมีโดจินน่ารักๆของ H/Hr ให้อ่านด้วยล่ะคะ (รับรองว่ามีที่นี่ที่เดียว) , Contest การแข่งขันประลองจินตนการ ที่มีตั้งแต่ทำ Avatar , Blend และ Fic ใครสนใจก็ลองไปแข่งเอาประสบการณ์กันได้นะจ๊ะ และอื่นๆอีกมากมาย พูดได้คำเดียวว่าแฟนตัวจริงไม่ควรพลาด!! ส่วนเรื่องหน้าเวบที่ถามเข้ามากันมากนั้น ก็คงบอกได้คำเดียวว่า รอ .. ต้องรอกันหน่อยนะคะ แบบว่าต้องขอโทษด้วยจริงๆที่ต้องพูดคำนี้ เพราะว่าเราไม่ค่อยมีฝีมืออ่าค่ะ อยากได้สวยๆก็ต้องรอกันหน่อย ยังไงก็ต้องขอบใจ บอสที่มาช่วยเรื่องบอร์ด และ จ๋าที่เซทเฟรมมาให้นะจ๊ะ (อาจจะต้องให้ช่วยอีกถ้าทำเราพังอ่ะ..หุหุ)เอาเป็นว่าถ้าเวบเสร็จสมบูรณ์เมื่อไหร่จะมาบอกกันอีกทีนะจ๊ะ ... เวบนี้ไม่ใช่ของเราเพียงคนเดียว แต่เป็นของเพื่อนๆที่มีใจรัก H/Hr และ D/E ทุกๆคน เพราะ..พวกเราคือครอบครัวเดียวกัน!! ที่สำคัญที่สุดก็คือขอขอบคุณ คุณป้าaunty36ที่เป็นสปอนเซอร์หลักให้กับบ้านหลังใหญ่หลังใหม่ของพวกเราด้วยนะค่ะ

(credit : Feel the Faith)

ตอนนี้กำลังคลั่งรูป/คลิปจากงาน Photo Call อยู่..แบบว่า Dan/Em เหมาะสมกันอย่างแรง ... เราไม่แคร์ที่เอ็มจะบอกว่าเธอไม่ชอบพวกข่าวลือ แต่เธอก็ยังไปหัวเราะกับแดนเรื่องข่าวเหล่านั้นอยู่เสมอ (?) และไม่สนที่แดนยืนยัน นั่งยัน นอนยันว่าแดนและเอ็มเป็นเพียงแค่พี่ชายและน้องสาวเท่านั้น ... ในเมื่อเวลาพวกเขายืนเคียงข้างกันแล้วยังมีรอยยิ้ม ยังมีเสียงหัวเราะ (แถมยังกอดซะแน่อีกน่ะ) นั่นก็ทำให้พวกเขาและเรามีความสุขได้ ว่าแล้วก็เอาบทสัมภาษณ์ล่าสุด(??)จากนิตยสาร Bop มาให้อ่านกันดีกว่า

"Me and Emma are like brother and sister. We even argue like siblings, but we always make up. I love her to pieces, but sometimes we drive each other a bit mad."

ใครอยากดูที่เขาสแกนมาก็ไปดูได้ที่ DanRadcliffe.comได้หรือว่าจะมาขอกับเราทาง MSN ก็ได้ค่ะ ... ส่วนบทสัมภาษณ์นั้นก็แปลเองก็แล้วกัน..แบบว่าเราแปลไม่เก่งอ่ะ เลยขอผ่านดีกว่า

คำพูดที่ฝากไปถึงชาว H/Hr shipper ทุกคน จากใจ... :: ที่มาพูดนั้นไม่ได้มาตอกย้ำ เพราะเรารู้ว่าพวกเราชอกช้ำมามากเท่าไหร่ ที่มาพูดเพื่อให้กำลังใจจากทุกคน ก่อนอื่นขอบอกเลยว่าวินาทีที่เรารู้เกิดอะไรขึ้นใน HBP เราเองก็เสียน้ำตาไปไม่น้อยกว่าใครหลายๆคนเสียความรู้สึก ... มีหลายคนเป็นห่วงเรามาก ในช่วงนั้น กลัวว่าเราจะคิดมาก กลัวเราจะเปลี่ยนใจ ... รู้มั้ยว่าแว่บแรกหลังจากที่เรารู้ว่าแบบชัวร์ๆว่าอะไรจะเกิดขึ้น ความคิดอะไรเกิดขึ้นในหัวเราเป็นอันดับแรก? หลายคนอาจจะคิดว่า 'เปลี่ยนใจ?' แต่นั่นไม่ใช่ แว่บแรกของเราคือ 'ไม่เชื่อ' แว่บที่สองคือ 'ไม่ว่ายังไงก็ต้องยอมรับความจริง' แว่บที่สาม 'ถามตัวเองว่าทำไมเราต้องเลือกที่จะเป็น H/Hr ? ทั้งๆที่ส่วนมากคนเขาจะเป็น R/Hr กัน ทำไม??..' และแว่บสุดท้ายที่เป็นคำตอบ(กว่าจะได้คำตอบนี่คิดนานมากเลยอ่ะ 3-4 วันเลยล่ะมั้ง) 'เราไม่มีวันเปลี่ยนใจ เราไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ... เราชอบความรักที่พัฒนามาจากมิตรภาพที่บริสุทธิ์ เราชอบที่เฮอร์ไมโอนี่เต็มใจช่วยแฮร์รี่ในทุกๆเรื่องนี้ และแฮร์รี่ไม่อาจจะมีวันนี้ได้ถ้าขาดเธอเคียงข้าง แต่ถ้าแฮร์รี่ไม่มีคนคนนั้นแฮร์รี่ก็อยู่ได้ เราหลงรักคู่นี้เพราะรัก และความรักนี้ก็ได้ซึมลึกไปถึงขั้วหัวใจ และถึงตอนนี้เราจะช้ำ เราจะเจ็บ แต่เราก็เชื่อว่าความรักนั้นจะทำให้แผลนั้นหาย และตอนนี้มันก็บรรเทาขึ้นมากแล้วจริงๆ ... ที่ผ่านมาเราโดนลอบกัด(!) ประชัดประชัน ด่า ว่า เยอะแยะมากมาย ว่าเราเพ้อฝัน ว่าเราบ้าบอ ว่าเราขวางโลก ว่าเราไม่ยอมรับความจริง ... เราเจ็บ แต่เราก็ไม่แคร์ เหตุผลง่ายๆก็คือนั่นไม่ใช่ความจริง เรายอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นใน HBP แต่ไม่ได้แปลว่านั่นจะทำให้เราเลิกชอบ H/Hr ซะหน่อย?...ต่อให้ในเล่ม7 ตำนานจะปิดหวังในสิ่งที่เราไม่ได้หวัง และต่อให้พวกเขาแต่งงาน.. เราไม่แคร์ เราจะแคร์แต่ในสิ่งที่ทำให้เรามีวันนี้ แคร์ในสิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจ และแคร์ในสิ่งที่เรารัก!!' และเมื่อกี้เราไปเห็นความคิดเห็นของสมาชิกคนหนึ่งและเราก็เชื่อว่ายังมีอีกหลายคนยังลังเลว่าจะเป็น H/Hr ต่อไปดีมั้ย? เราจะแนะนำให้ถามตัวเองว่า.. ทำไมถึงรัก H/Hr? , H/Hr คืออะไรสำหรับคุณ? และคำถามสุดท้าย พร้อมที่จะก้าวเดินไปกับพวกเรามั้ย? บนเส้นทางที่อาจจะเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่จุดหมายนั่นคือสิ่งที่คุ้มค่า และเราจะได้มันมาหากว่าเรามีความเชื่อ ความรัก และความศรัทธา ..คุณกล้ามั้ย? ถึงจะต้องหกล้ม แต่คุณก็ต้องลุกขึ้นมา อย่ายอมให้เขามาเหยียบย่ำเราได้ และต่อให้มีความอ่อนแอเข้ามาในจิตใจ คุณกล้ามั้ย? ที่จะเข้มแข็งเพื่อที่จะชนะมัน ... หากคราวใดที่คุณอ่อนแอ ขอให้คุณนึกถึงเฮอร์ไมโอนี่ของคุณ ถ้าคุณเป็นเธอ คุณจะต้องทำอย่างไร? ที่จะก้าวข้ามความอ่อนแอนั้นไปได้ถ้าหากคุณต้องการพัก พวกเราจะรอ ต่อให้คุณต้องการจากไป พวกเราก็จะไม่ถือ แต่หากวันใดคุณอยากจะกลับมาร่วมทางเดินเดียวกับพวกเรา พวกเรายินดีต้อนรับเสมอ!!

You are beautiful no matter what they say
Words can't bring you down
You are beautiful in every single way
Yes, words can't bring you down
Don't you bring me down today...

แค่มีความสุขกับสิ่งที่เรารัก...เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับเรา

มาหลากเรื่องจริงๆเลยเรา...อาจจะเป็นเพราะไม่ได้อัพนานก็เลยนึกอะไรก็อยากอัพไปหมดละมั้ง ยังไงก็เข้มแข็งไว้น่ะทุกคน ไม่ว่าคุณเป็นใครเราขอให้คุณแข็งแรงทั้งสุขภาพกาย และสุขภาพใจ ...

... I LOVE YOU ...